Nuestro compañero y miembro de la Junta Directiva de Orreaga Fundazioa Beñat Otxoa, ha muerto esta noche en la clínica San Juan de Dios de Pamplona.
Nos deja una gran persona, excelente compañero y un gran luchador por los derechos humanos y por Navarra.
Descanse en paz.
Beñat Otxoa nos ha dejado. Se ha ido en silencio y sin alborotos. Beñat era una persona de las que dejan huella, de los que hacen comunidad y de los que dignifican la vida colectiva con su ejemplo cotidiano.
Beñat era una persona entrañable, cercana y generosa. Defensor firme de los derechos humanos y de los pueblos. Vivió siempre comprometido con aquello en lo que creía. Fue también un gran patriota navarro, profundamente unido a su tierra, a su gente y a su cultura.
Su compromiso social y político se expresó desde muy joven en Zizur Mayor, donde ejerció como concejal por la izquierda abertzale. Pero su labor fue mucho más allá de las instituciones. Participó en la fundación del Elkarte Garrazta y dedicó gran parte de su vida a fortalecer la memoria, la cultura y la identidad de nuestro pueblo.
Durante veinte años formó parte de la junta de Orreaga Fundazio, trabajando incansablemente en la organización de los Nafarren Biltzarra, Orreagako Gatazka y participando en distintos kantuz. En la última década colaboró también en la organización del Euskal Herriko Mus Txapelketa, llevando siempre consigo ese espíritu de encuentro, fraternidad y compromiso popular.
Beñat entendía que amar un pueblo no consiste solo en defender sus ideas, sino también en cuidar su tierra. Por eso era amante de los árboles y de la naturaleza, repoblando cuanto podía en los alrededores de Iruñea y de su querido Zizur Mayor. Plantaba árboles como quien siembra futuro, esperanza y continuidad.
Las personas como Beñat son las imprescindibles. Las que, sin buscar protagonismo, sostienen la vida colectiva con trabajo, coherencia y humanidad. Nos deja su ejemplo, su memoria y el deber de continuar el camino que él recorrió con honestidad y compromiso.
Goian bego, Beñat. Tu recuerdo permanecerá entre nosotros.
ORREAGA FUNDAZIOA
Gure lankidea eta Orreaga Fundazioko Zuzendaritza Batzordeko kidea Beñat Otxoa, gaur gauean hil da Iruñeko San Juan de Dios Klinikan.
Pertsona bikaina, lankide bikaina eta giza eskubideen eta Nafarroaren aldeko borrokalari bikaina galdu dugu.
Goian Bego!!!
Beñat Otxoa joan zaigu. Isilean eta zalapartarik gabe joan da. Beñat arrastoa uzten duten pertsonetako bat zen, komunitatea egiten dutenetakoa eta eguneroko ereduz bizitza kolektiboa duintzen duten horietakoa.
Beñat pertsona maitagarri, hurbil eta eskuzabala zen. Giza eskubideen eta herrien defendatzaile sutsua izan zen, eta beti bizi izan zen sinesten zuenaren alde konprometituta. Nafarroaren abertzale handi bat ere bazen, bere lurrarekin, herriarekin eta kulturarekin sakonki lotua.
Bere lan sozial eta politikoa Zizur Nagusian garatu zuen, ezker abertzaleko zinegotzi gisa. Baina bere jarduna erakundeetatik harago joan zen. Garrazta elkartea sortu zuen, eta bere bizitzaren zati handi bat gure herriaren memoria, kultura eta nortasuna indartzen eman zuen.
Hogei urtez Orreaga Fundazioko zuzendaritzako kide izan zen, Nafarren Biltzarrak, Orreagako gatazka eta hainbat kantuz antolatzen nekaezin arituz. Azken hamarkadan Euskal Herriko Mus Txapelketaren antolakuntzan ere lagundu zuen, betiere topaketaren, senidetasunaren eta herri-konpromisoaren espiritua berekin eramanez.
Beñatek ulertzen zuen herri bat maitatzea ez dela soilik haren ideiak defendatzea, baita haren lurra zaintzea ere. Horregatik, zuhaitzen eta naturaren maitale handia zen, Iruñea inguruan eta bere Zizur Nagusian ahal zuen guztia birlandatuz. Zuhaitzak landatzen zituen etorkizuna, itxaropena eta jarraipena ereiten ariko balitz bezala.
Beñat bezalako pertsonak dira ezinbestekoak. Protagonismorik bilatu gabe, lanaren, koherentziaren eta gizatasunaren bidez bizitza kolektiboa sostengatzen dutenak. Haren eredua, oroimena eta hark zintzotasunez eta konpromisoz egindako bideari jarraitzeko betebeharra uzten dizkigu.
Goian bego, Beñat. Zure oroitzapena gure artean bizirik izango da.
Gernikako Arbola Kantuz elkarteak deituta, Zazpiak Bat osoaren imajinario kolektiboa sendotzeko eta Jose Maria Iparragirre omentzeko bildu dira Urkiolan bazter guztietako euskaldunak.
‘Gernikako arbola’ ereserkiaren aldarrikapena Jose Maria Iparragirre konpositorearen heriotzaren 145. urteurrenean.
Jose Maria Iparragirre hil zenetik 145 urte betetzen diren honetan, bazter guztietako euskaldunak batu dira larunbat honetan Urkiolan ‘Gernikako Arbola’ ereserkia aldarrikatzeko asmoz. Ez dute erabaki leku hori kasualitatez. Hain zuzen, 1854. urtean, Urkiola mendian, musikari historikoak doinu horiek zabaldu zituen lau haizetara. Harrez geroztik, mende bat baino gehiago igaro ondoren, euskal gizarteak kantatzen jarraitzen du.
Egitarau zabala prestatu dute larunbat honetarako. Goizeko 10.30ean hasi dira iristen lehen herritarrak, eguraldia lagun; ez hotz handirik, ez bero itogarririk. Batzartu ondoren, eguerdirako, une hunkigarria izan dute hurbildu diren pertsonek: ‘Gernikako Arbola’ abestu dute denak batera, irribarretsu bezain gogotsu.
Aurpegi ezagunak izan dira ere larunbat honetako hitzorduan; besteak beste Adolfo Araiz, Laura Mintegi, Edorta Jimenez, Ima Garrastatxu, Jose Mari Esparza edo Patxi Bisquert ibili dira kantari, Gontzal Mendibilek gitarra jotzen zuen bitartean.
Iparragirreren omenezko eskulturan bildu dira kantatzera
Ondoren, Iparragirre omentzeko tartea hartu dute, abeslariaren omenezko monolitoa inguratu dute eta, berriz ere, heldu diote abesteari; 1854ko ekainaren 13an, San Antonio egunean, Iparragirrek lehenengoz abestu zuen txokotik, alegia.
Esparzak, hain justu ere, liburu bat ondu zuen ereserki honen inguruan, eta nabarmendu zuen «eduki politiko eta emantzipatzailez» bete zuela Urretxuko bardoak abestiarekin. Aitortu duenez, ‘Gernikako Arbola’ ereserki oso egokia izan daitekeela: «abesti naturalista eta historikoa da, gainera balio antifaxista du atzetik».
"Gu gaurko euskaldunok
gure aitasoen illezkorren
oroipenean, bildu gera
emen gure legea gorde
nai degula erakusteko".
"Nosotros, los vascos de
hoy, nos hemos reunido
aquí en inmortal recuerdo
de nuestros antepasados,
para demostrar que queremos
seguir manteniendo
nuestra ley".